Pośrodku rynku stoi ratusz pierwotnie gotycki i częściowo drewniany, który spalił się w 1529 r., ocalały tylko partie murowane między innnymi charakterystyczna, monumentalna wieża. Odbudowa ciągnęła się od 1556 r. do 1612 r. Obecny charakter neoromański nadano ratuszowi w latach 1860-1870. W czasie ostatniej przebudowy i rozbudowy gmach ratusza został tak znacznie powiększony co spowodowało, że jego bryła stała się równocześnie nieproporcjonalna do skali rynku.
       Jest to budynek murowany, trójkondygnacyjny, założony na rzucie prostokąta, z wieżą w narożniku północno-zachodnim. Wieża ratuszowa w założeniu kwadratowa, w drugiej kondygnacji przechodząca w ośmiobok. Natomiast trzecie kondygnacja węższa, została obwiedziona galeryjką. W części północno-wschodniej na parterze zachowała się sala nakryta późnogotyckim sklepieniem sieciowym (I poł. XV w). Na elewacji frontowej, nad wejściem głównym, umocowana jest płaskorzeźba, wyobrażająca prawdopodobnie koronację Najświętszej Maryi Panny (według innych badaczy ślub króla Kazimierz Wielkiego z Księżniczką Jadwigą Żagańską) oraz kartusz z herbem miasta.