a). znakowane

1.   Wschowa - Lgiń - Brenno, znaki  żółte  ok. 22 km   

        Szlak biegnie przez lasy i pola rozciągające się na pn. zach. od Wschowy. Po drodze ciekawe zabytki we Wschowie, Hetmanicach, Lginiu i Brennie oraz ośrodek wczasowy nad jez. Lgińsko. Dla kolarzy trasa łatwa.
       Z dworca PKS we Wschowie (0,0 km) kierujemy się przez miasto ul. Moniuszki, Głogowską, Ratuszową, Rynkiem, Kościelną, Bema, Klasztorną, częsciowo Niepodległości i dalej już tylko Wolsztyńską do wylotu z miasta. Po dojściu do lasu rosnącego na wzniesieniu schodzimy na równoległą dróżkę po prawej i po chwili stajemy przy dawnej wieży ciśnień (2,0 km). Tu skręcamy w prawo i wędrujemy w dół przez park. Niebawem opuszczamy go i drogą asfaltową przechodzimy przez wieś Nowe Ogrody (przyst. PKS; 3,2 km). Wśród pól droga doprowadzająca do skrzyżowania z szosą Nowa Wieś - Osowa Sień i do leżącej za nim Buczyny (przyst. PKS; 5,1 km).
        Gdy nawierzchnia asfaltowa się skończy, skręcamy nieco w lewo i przez las docieramy do stojącej samotnie na wzniesieniu dawnej strażnicy granicznej. Za nią, minąwszy żwirownię i betoniarnię, dochodzimy do szosy Wschowa - Wolsztyn na wysokości kościoła w Hetmanicach (8,7 km). Przechodzimy przez wieś (przyst. PKS; 9,6 km) i przy wiatraku zbaczamy nieco w prawo, w kierunku Lginia (kościół; 11,9 km). Ośrodek wypoczynkowy nad jez. Lgińsko leży 600 m w prawo od szlaku.
        Wśród zabudowań przechodzimy główną drogą, a za pomnikowym dębem o obw. 410 cm skręcamy w prawo i przez las docieramy znów do szosy. Na przesmyku między jeziorami Lginko i Lgińsko znajduje się przyst. PKS (13,4 km). Szosą idziemy jeszcze 400 m, po czym przy słupie telefonicznym nr 217 skręcamy prostopadle w prawo, w las. Szlak prowadzi przez różnorodne lasy. W pewnym miejscu (15,0 km) skręcamy szeroką drogą w lewo. Wychodzimy z lasu obok kilku zabudowań należących do Filipowa i przez niewielki grzbiet terenowy docieramy jeszcze raz do szosy i wsi Radomyśl (przyst. PKS; 17,4 km).
        Szosą idziemy w prawo aż do skraju lasu i tu udajemy się drogą gruntową w prawo. Wkrótce dochodzimy do położonej w lesie po lewej Winnej Góry (77 m npm.). Opuszczamy skraj lasu prostopadle w prawo (19,1 km), a po dalszych 300 m skręcamy w lewo i podążając nieco w dół, maszerujemy do wsch. krańca Wijewa (łączącego się to z sąsiednim Brennem; 20,7 km). Asfaltową ulicą w prawo wśród zabudowań osiągamy przyst. PKS przy zabytkowym kościele (21,9 km).

Wersja do Zaborówca
       Z Brenna udajemy się ul. Jeziorną w kierunku płn. zach. do Miastka (23 km). W Miastku z szosy skręcamy w prawo i drogą polną mijając po prawej jeziora Lincjusz i Brzeźne docieramy do leśniczówki Papiernia (25,5 km). Następnie skręcamy w prawo i brzegiem jeziora Brzeźne (27 km) docieramy do wsi Zaborówiec.

2.   Brenno - Kaszczor - Sława, znaki żółte ok. 18,5 km   
       Szlak prowadzi początkowo uciążliwie brzegiem dużego jeziora (ten odcinek jest dostępny tylko w czasie suszy lub mrozów), a dalej utwardzonymi drogami wśród pagórków na zach. od niego. W kilku miejscowościach ciekawe zabytki architektury. Dla kolarzy zalecany na początkowym odcinku równoległy przejazd szosą; potem szlak łatwy.
        Z przystanku PKS, na głównym skrzyżowaniu w Brennie (0,0 km), wychodzimy na pn. zach., a po 300 m zbaczamy w prawo w drogę prowadzącą obok wiatraka w kierunku przysiółka Ostrów. Po prawej widać jez. Breńskie. Dochodzimy do mostka (1,2 km) i przed nim opuszczamy asfalt, kierując się w lewo wzdłuż kanału do niedalekiego Jez. Trzytoniowego. Trawiastą dróżką (a właściwie bezdrożem) wędrujemy wzdłuż jego brzegu aż do kępy wysokiego lasu, po czym wychodzimy na dochodzącą z lewej szosę Wschowa-Wolsztyn (2,8 km). Szosą tą maszerujemy na pn. do Wielenia Zaobrzańskiego (aby zwiedzić zabytkowy kościół, należy zejść ze szlaku przy przyst. PKS n.ż.; 4,2 km). Na skrzyżowaniu z szosą z Przemętu dołącza się tu z prawej szlak niebieski 1; idziemy razem z nim obok gorzelni i stacji benzynowej do Kaszczoru (przyst. PKS; 5,9 km).
        We wsi  opuszczamy szosę, przechodzimy przez most na Młynówce Kaszczorskiej oraz obok kościoła i przy nowej szkole skręcamy asfaltową drogą w lewo. Asfalt wkrótce się kończy, mijamy ostatnie zabudowania i przecinamy grzbiet terenowy (8,7 km). Z lewej widać zalesiony obszar Wieleńskich Gór o wysokościach do 81 m npm. Przez pola i lasy docieramy do wsi Spokojna (przyst. PKS; 11,0 km). Przechodzi przez nią szosa Sława-Łupice, którą kierujemy się w lewo. Wkrótce docieramy do pierwszych domów rozciągniętego Śmieszkowa. Za przyst. PKS (13,5 km) mijamy po 700 m stojący na górce po prawej skromny kościół z 1730 r., zbudowany z kamienia polnego i cegły, z drewnianą wieżą (hełm wieży z 1831 r.). Wokół kościoła rosną stare lipy, m.in. trójpienny okaz o obw. 600 cm.
        Podążając nadal w tym samym kierunku, przechodzimy przez skrzyżowanie dróg na wsch. krańcu Wróblowa (przyst. PKS; 15,5 km). Po przeciwnej stronie tej wsi zachował się wiatrak-koźlak z poł. XIX w. następnie mijamy nieduży las i obok obiektów GS i PGR dochodzimy do Sławy (przejazd kolejowy; 17,4 km, do stacji PKP 200 m w prawo). Ocieniona lipami ul. Waryńskiego doprowadza do węzła szlaków na rynku (18,4 km).

 3. Sława - Lubiatów - Ciosaniec - Świętno, znaki żółte 30,0 km.   

      Atrakcyjny, choć długi szlak, prowadzący wśród jezior zachodniego  krańca Pojezierza Sławskiego. Teren pofałdowany, porośnięty rozległymi lasami. Nad największym, jez. Sława liczne ośrodki wczasowe. Dla kolarzy szlak trudny.
        Na trasę ruszamy z rynku w Sławie (0,0 km) na którą, wychodzimy ul. Głogowską kierując się na płudnie, a po dojściu do parku skręcamy ul. Nowosolską w prawo. Przy ostatnich zabudowaniach miasta (0,8 km) dołączają się z prawej zn. zielone, z którymi idziemy razem przez Radzyń ( przyst. PKS; 2,1 km) do osiedla domków letniskowych na płd. krańcu jez. Sława. Tu znaki rozchodzą się (2,9 km): maszerujemy prosto i obok stacji badawczej IMGW wchodzimy w las, równolegle do płd.-zach. brzegu jeziora, na którym powstały ośrodki wczasowe. Przy ostatnim ośrodku nawierzchnia bitumiczna się kończy, a my wkraczamy na dobrą drogę leśną i obserwujemy prześwitującą po prawej stronie taflę jeziora. Po pewnym czasie, za przepustem, skręcamy przy samotnym dębie w lewo (6,5 km). Można tu skręcić jeszcze bardziej w lewo i po 800 m dojść do leśniczówki Zwierzyniec przy której podziwiamy wspaniale okazy lip i jesionów. Dalej wędrujemy na zachód drogą leśną pokonując staw i skrajem lasu nad łąka dochodzimy do  wsi Jeziorna (9,2 km). Podążając nadal w tym kierunku, idziemy teraz dość uciążliwie północnym brzegiem wydłużonego jez. Jeziorno (10 ha, gł. 3,2 m). Rosną tu okazałe dęby i sosny. Po 1,1 km ścieżka nadbrzeżna odchodzi w lewo w dół; my maszerujemy jeszcze chwilę w tym samym kierunku, po czym skręcamy w prawo uczęszczaną drogą biegnącą na północ (10,6 km). Po 900 m przecinamy duże skrzyżowanie, przez które przechodzimy prosto i po pewnym czasie docieramy do wąskiej i głębokiej doliny, przed którą kierujemy się w lewo ( 12,3 km) doszliśmy do rezerwatu przyrody „MESZE”. Znaki żółte wiodą południowym brzegiem wzdłuż całej doliny ( w lesie przestoje okazałych sosen) i doprowadzają do wsi Mesze z folwarkiem po byłym PGR (13,6 km), gdzie skręcają w prawo. Idziemy przez pola 700 m , po czym zbaczamy w lewo ( na północ). Dłuższą chwilę maszerujemy wśród pól, po czym wchodzimy w większy obszar leśny, przecinamy jeszcze raz szlak zielony ( 15,9 km) i za chwilę dochodzimy do osady leśnej Święte (Świętobór), leżącej na południowym brzegu jez. Świętego ( 17 ha, gł. 11,6 m) o podobnym charakterze jak jez. Mesze. Objęto je ochroną, jako rezerwat przyrody „Jezioro Święte”. Wkrótce przecinamy szosę Konotop – Sława (16,8 km) i za nią zbaczamy ukośnie w prawo, a po dalszych 300 m – prostopadle w prawo. Po lewej między drzewami zaczynają prześwitywać łąki nad rzeką Obrzycą. Jeszcze raz skręcamy w prawo i wracamy do szosy. Przed nią idziemy w lewo, mijamy przyst. PKS Józefów (18,3 km) i niebawem docieramy do Lubiatowa. Po prawej widać jezioro Sławskie i wypływającą z niego Obrzycę. Za mostem skręcamy w lewo (19,3 km; do przyst. PKS 200 m prosto ) i wychodzimy ze wsi na płn.-wsch. Po 500 m zbaczamy w lewo i przecinamy wilgotną dolinę. Za nią skręcamy w prawo (20,2 km) i idziemy wzdłuż niej dłuższy czas na płn.-wsch., najczęściej skrajem lasu i łąk. W dolinie tej mijamy jez. Steklno Dolne (8 ha) i Górne (Dronickie; 10 ha). W końcu docieramy do wsi Droniki, skręcamy w prawo i przy przst. PKS (24,0 km) – w lewo. Betonową drogą podążamy dalej do Ciosańca i kończymy wędrówkę na przyst. PKS (26,3 km). We wsi okazały kościół neobarokowy, poczta bar „KUBUŚ” oraz ośrodek zdrowia. Szlak żółty wiedzie stąd dalej przez Świętno i Wolsztyn do Nowego Tomyśla. Opuszczając Ciosaniec, kierujemy się do wsi Bagno i po przejściu  300 m schodzimy z drogi asfaltowej na drogę leśna i kierując się na północ mijamy kanał południowej Obry, łączący jeziora Rudno oraz Wilcze z jeziorami wieleńskimi i wśród drzewostanów sosnowo-świerkowych docieramy do wsi Świętno(30,0 km).

b). nie znakowane