Przy wschodniej pierzei placu Farnego, usytuowany jest gmach byłego kolegium jezuickiego. Jezuici, którzy zostali sprowadzeni do Wschowy w 1720 roku przez kanonika Karola Łodzię - Ponińskiego, osiedli w budynku średniowiecznej mennicy miejskiej, który to budynek w roku 1727 adaptowali dla potrzeb swojego kolegium. Do roku 1751 budowla została rozbudowana do obecnej formy. Obiekt przebudowano w stylu barokowym, z reliktami murów gotyckiej mennicy. Jest to teraz gmach murowany, piętrowy, wzniesiony na planie wydłużonego, łukowato wygiętego prostokąta, wraz z dwoma krótkimi skrzydłami po bokach elewacji zachodniej. Główna fasada podzielona pilastrami, z dwoma wejściami ujętymi barokowymi portalami. Po kasacie zakonu w 1772 roku budynek przeznaczono na cele oświatowe.